บทที่ 17

การลากอัลฟ่าขี้เมาหนักร่วมร้อยกิโลจากขอบทางขึ้นไปถึงประตูห้องของเขา ไม่ใช่ภาพที่เซรีน่า วินธรอปเคยนึกไว้เลยว่านี่จะเป็นตอนจบของค่ำคืนนี้

อัลฟ่าเซบาสเตียนทิ้งตัวพาดบ่าเธอราวกับกระสอบทราย กลิ่นไวน์ราคาแพงคละคลุ้งทั่วตัว พึมพำอะไรกับตัวเองไม่เป็นศัพท์ เซรีน่าพาเขาผ่านล็อบบี้ เข้าไปในลิฟต์ แล้วลากต่อไป...